Reportages van de cultuurreporter(s)
Het huis van tante Agaat
Op zondagmiddag 03 april 2011 mochten wij als cultuurreporters van Houten XL weer op pad.
Deze keer waren we aanwezig bij een voorstelling van de theatergroep Splinter: Het huis van tante Agaat. De aanvang was rond 16:00 en de deuren waren geopend voor zowel jong als oud publiek.
Door Bram van der Wal en Marlijne Boumeester
Het huis van tante Agaat gaat over S
ophie die een weekendje gaat logeren bij haar tante. Maar tante Agaat is niet zomaar een tante, ze is grappig, lief maar toch ook wel een beetje gek. Ook neef Mike logeert bij tante Agaat waardoor het een gezellige boel is. Dan gebeuren er ineens rare dingen. Er komen mensen op bezoek die claimen dat het huis van hun is en dat Tante Agaat haar huis moet verlaten. Maar waarom? Tante Agaat is helemaal van slag, terwijl Sophie en Mike een plan bedenken om het probleem op te lossen…
De voorstelling wordt gepresenteerd door de toneelgroep Splinter. Het verhaal bezit onverwachte wendingen, waardoor de voorstelling erg onvoorspelbaar en spannend is. Naast spanning bezit het verhaal ook goed uitgewerkte personages, waarin elke leeftijd zich goed kan inleven. Doordat ook de kinderen zich goed in de personages kunnen inleven, is deze voorstelling goed begrijpbaar voor hun.
Naast de uitgewerkte personages wordt het verhaal ook goed ondersteund door de vele attributen. Zo zijn er bijvoorbeeld pratende schilderijen, een sofa, een verkleedkist en nog veel meer. Door zoveel spullen in het verhaal te betrekken blijft het verhaal duidelijk en makkelijk te volgen, waardoor het voor het publiek duidelijk is waar het over gaat.
De voorstelling bezit ook een grote dosis humor, waardoor het publiek haar aandacht ook beter bij het verhaal kan houden. Zo zijn de pratende schilderijen een groot succes en worden zowel de ouderen als de jeugd vermaakt met hun eigen soort humor. Er zijn typische volwassen woordgrappen maar ook zijn er kindergeintjes in het verhaal verwerkt.
Het huis van tante Agaat is een erg leuke voorstelling. De personages zijn erg leuk en grappig en de rekwisieten sluiten goed aan bij het verhaal, waardoor de voorstelling ook goed te begrijpen is voor jongere kinderen. De humor en de spanning zorgen ervoor dat je naar de voorstelling blijft kijken. Kortom: Het huis van tante Agaat is dus een voorstelling voor het hele gezin!
Watou
Op woensdag 23 februari mochten wij als
cultuurreporters de voorstelling Watou bezoeken. De voorstelling is een samenwerking van toneelverenigingen
samenwerking van toneelverenigingen
Laika (BE) en De Bonte Hond.
De aanvang van de voorstelling was
’s
middags om half drie en met name
het jongere publiek was met een grote
hoeveelheid naar Theater aan de Slinger in Houten gekomen. Door Bram van der Wal en Marlijne Boumeester
Watou is een voorstelling voor iedereen van 4 jaar en ouder en gaat over een vrouw en een man die op een dag plots een kind krijgen. Het kind noemt zichzelf Watou en kan meteen al lopen, praten en spreken in meerdere talen. Hij is vaak driftig, wil alles zelf doen en roept bij alles ‘Nee!’. De ouders van Watou worden helemaal gek van hun kind en proberen tal van keren om van hem af te komen. Helaas voor hun speelt Watou lekker zijn eigen baas en moet zijn ouders doen wat hij hen opdraagt.
Na afloop konden de kinderen lekker knutselen
De voorstelling is duidelijke gericht op een jong publiek. Het taalgebruik en de verhaallijn is duidelijk te volgen voor alle leeftijden. Doordat de acteurs gekke kostuums dragen, gekke dansjes doen en met rare stemmetjes praten, is de voorstelling vaak hilarisch. De typetjes gedragen zich erg overdreven en door de muziek, die live op de achtergrond van het toneel wordt gespeeld door een pianist, wordt de voorstelling vrij chaotisch, maar daardoor ook heel grappig.
Natuurlijk zit er naast alle hilariteit ook een serieuze kant aan het toneelstuk. Zo proberen de ouders Watou op te voeden, maar dit wil niet lukken. Door regels te stellen, goed gedrag te belonen en slecht gedrag te negeren, proberen zij Watou normen en waarden bij te brengen. De voorstelling is voor de ouders stiekem ook een beetje een les over hoe zij hun kinderen moeten opvoeden.
Het toneelstuk bevat scènes met droevige en boze emoties, maar dankzij een flinke dosis humor en de vrolijke muziek bloeit het stuk op.
Verder wordt er veel gebruik gemaakt van allerlei attributen, zoals bellen, trompetten, poppen, een golfclub en talloze snippers.
Na afloop van de ongeveer 50 minuten durende voorstelling werd er nog een workshop in het theater georganiseerd. Kinderen konden met behulp van kleurpotloden, scharen en uitgedeelde knutselbladen een mooi aandenken aan de voorstelling maken en mee naar huis nemen.
Watou is een bijzondere, maar een ontzettend leuke en grappige voorstelling. Het toneelstuk bezit naast een grote dosis humor ook een herkenbare verhaallijn met bijpassende emoties. De personages en attributen zijn goed op elkaar afgestemd. Al deze factoren samen maken dit de ideale voorstelling voor kinderen van 4 jaar ouder. Voor ouders die een les opvoeden willen, is de voorstelling ook erg leuk!
William Shakespeare "voor dummies"
Op zaterdagavond 8 januari moch
ten wij als cultuurreporters van Houten XL de
theatervoorstelling
‘De Storm’ bekijken van de Toneelmakerij. De aanvang was om 19:30 uur in
Theater aan de Slinger en zowel jong als oud publiek kon deze voorstelling bijwonen.
Door Bram van der Wal en Marlijne Boumeester
‘De Storm’ gaat over de oude tovenaar Prospero (Peter de Graef). Hij was eens de machtige hertog van Milaan, totdat hij werd verstoten door zijn eigen broer Antonio. Prospero leeft sindsdien op een verlaten eiland met zijn dochter Miranda, de luchtgeest Ariël en zijn onderdaan Calibaan het duivelskind.
Als op een dag het schip met Antonio erop langs vaart, stuurt Prospero een verschrikkelijke storm op het schip af, waardoor Antonio en de rest van de bemanning als schipbreukelingen op het eiland aanspoelen. Ze weten geen van allen dat ze zijn overgeleverd aan Prospero. Dit leidt tot een tocht vol wonderen over een magisch eiland, waar niets is wat het lijkt…
‘De Storm’ is geschreven door niemand minder dan William Shakespeare. Het is een van de laatste voorstellingen die hij schreef. De voorstellingen van Shakespeare zijn vrijwel altijd lastig te begrijpen voor kleine kinderen, maar toch is ‘De Storm’ geschikt voor kinderen van 8 jaar en ouder. Omdat de voorstelling voor een jongere doelgroep aantrekkelijk moest zijn, zijn er in het ingewikkelde verhaal van Shakespeare wat dingen weggehaald en versimpeld. Zo is er bijvoorbeeld gebruik gemaakt van poppenspel om de geschiedenis van het eiland en de bewoners te vertellen. Dit poppenspel is begrijpelijk voor kinderen en is ook nog eens ontzettend grappig.
Het versimpelen van de voorstelling is erg goed gelukt. De kinderen voor ons waren vrijwel de hele voorstelling stil en dat krijgt niet elke voorstelling van Shakespeare voor elkaar.
Natuurlijk zit er naast het grappige poppenspel ook een serieuze kant aan het verhaal met een wat diepere betekenis. Zo gaat het voor een deel ook over de liefde en zit er soms ook een heel klein emotioneel tintje aan.
Het toneelspel bevat een duidelijke verhaallijn, waardoor het goed te volgen is voor kleinere kinderen. Naast de poppen, wordt er ook gebruik gemaakt van vele attributen en bezit het verhaal vele, grappig personages.
Het was voor de toneelspelers zelf ook een enorme uitdaging om in een stuk van Shakespeare te mogen acteren. Zo vond Tjebbo Gerritsma (hij speelt Alonso en Stephano) de stukken van de Shakespeare op de toneelschool al erg leuk en wilde hij sinds de toneelschool ‘graag nog een keer in een stuk van Shakespeare acteren.’
Ook Lykele Muus (hij speelt Sebastiano en de scheepskapitein) vond het erg leuk om in een stuk van Shakespeare mee te spelen. ‘Een stuk van Shakespeare is immers altijd goed.’
‘De Storm’ is een leuke, verrassende en avontuurlijke toneelvoorstelling. Het bezit een goede en overzichtelijke verhaallijn en ook de personages en attributen zijn goed uitgewerkt. Bovendien bevat de voorstelling een grote dosis humor. Al deze factoren maken de voorstelling geschikt voor jong en oud. Een aanrader voor iedereen dus!
Lachwekkende voorstelling met een emotioneel tintje
Op 16 december mochten wij als cultuurreporters van Houten XL een bezoekje brengen aan de theatervoorstelling Roos_09. Op deze dag was de voorstelling tweemaal een uur lang te bewonderen in theater aan de Slinger.
Bram van der Wal en Marlijne Boumeester
Roos_09 gaat, zoals de titel al verklapt, over Roos (Petra Weijsenfeld).
Roos is nog geen 20 en heeft een levensbedreigende ziekte, waardoor ze haar huis niet mag verlaten. Ze heeft alleen nog via de webcam contact met vrienden, tegen wie ze haar ziekte verzwijgt. Dan komt ineens de vrolijke maar eigenzinnige Cents (Eugene Heuvel) haar kamer binnenvallen. Na een wat stroef verlopende kennismaking, beginnen ze elkaar langzamerhand te vertrouwen en wisselen ze hun problemen met elkaar uit. Als Cents erachter komt dat Roos ongeneselijk ziek is en dit voor haar vrienden verzwijgt, confronteert hij haar hiermee. Hij vindt dat Roos er eerlijk over moet zijn en niet langer moet proberen haar problemen te ontkennen en haar vrienden voor te liegen.
De voorstelling heeft duidelijk een jong publiek als doelgroep. Naast een gevoelig onderwerp waar over na te denken valt en de aansprekende dansjes, geluidjes en outfit van Cents, kunnen jongeren zelf ook meespelen in de voorstelling. Door het insturen van filmpjes van zichzelf achter de webcam konden zij de vrienden van Roos spelen in de voorstelling. Dit leidde in de meeste gevallen tot grote hilariteit in de zaal onder de scholieren die zichzelf terug zagen op het scherm.
Maar naast het gelach in gegil om medescholieren heeft de voorstelling ook een emotionele kant. Zo is Roos ongeneselijk ziek en komen onderwerpen als seks en haar begrafenis aan bod. Muziek speelt ook een belangrijke rol bij het vertolken van de emoties van Roos. Ze wordt tijdens de voorstelling begeleid door een celliste die haar gevoelens door middel van muziek vertolkt en extra kracht aan haar woorden geeft.
Het verhaal van Roos heeft een open einde. Veel mensen in de zaal vinden dit jammer, maar volgens Petra Weijsenfeld is het juist leuk: “Met een open einde moet het publiek zelf nadenken over hoe het verhaal afloopt. Gaat ze dood? Blijft ze leven? Wat gebeurt er met Cents? We hebben al meerdere einden gehad, maar een open einde blijft toch het beste.”
Roos_09 is een leuke en verrassende voorstelling, maar ook een met een emotionele boodschap. Het is jammer dat de voorstelling slechts één uur duurt, waardoor er geen tijd is om stil te staan bij emotionele dingen in de voorstelling of om verder in te gaan op besproken onderwerpen. De zelf ingestuurde filmpjes zijn het leukst en zorgen ervoor dat de voorstelling niet alleen emotioneel is, maar ook grappig.
Terug naar de vorige bladzijde ............